Ambitie of onrust? Het verschil bepaalt je toekomst

Ambitie of onrust? Het verschil bepaalt je toekomst

Je wilt groeien. Meer omzet, een groter team, een nieuwe markt, meer vrijheid, een onderneming die zonder jou kan draaien. Misschien zelfs een volgende stap die je al jaren voor ogen hebt.

Dat noemen we ambitie. Alleen soms lijkt ambitie op iets anders.

Onrust.

En het verschil tussen die twee is moeilijker te zien dan je denkt.

Wanneer is genoeg eigenlijk genoeg?

Veel ondernemers zijn goed geworden in doorgaan. Het volgende doel is altijd dichtbij.

  • Als dit lukt, dan
  • Als we die omzet halen, dan
  • Als het team staat, dan
  • Als deze overname rond is, dan
  • Als ik dit project heb afgerond, dan neem ik rust.

Maar vervolgens komt er een nieuw doel. En nog één, en nog één.

Dat is niet omdat er iets mis is met ambitie. Dat is omdat het steeds moeilijker wordt om te voelen wanneer je werkelijk tevreden bent. Dan kan ambitie veranderen in een voortdurende staat van onrust.

Het verschil zit niet in wat je doet

Twee ondernemers kunnen exact dezelfde ambitie hebben. De één wil groeien omdat hij iets wil bouwen dat betekenis voor hem heeft. De ander wil groeien omdat stilstand hem onzeker maakt. Aan de buitenkant zie je hetzelfde.

  • Een groter bedrijf.
  • Meer verantwoordelijkheid.
  • Meer omzet.
  • Meer plannen.

Maar van binnen is het totaal anders. De eerste beweegt vanuit richting, de tweede beweegt vanuit onrust.

Een ongemakkelijke vraag

Wat zou er gebeuren als je morgen alles hebt bereikt wat je vandaag nastreeft? 

Zou je dan tevreden zijn? Of zou je vrijwel direct een nieuw doel formuleren? Dat antwoord zegt veel. Want wanneer succes nooit genoeg is, ligt het probleem misschien niet bij het volgende doel. Maar bij de behoefte om voortdurend vooruit te moeten.

Ambitie kan een prachtige kracht zijn

Ambitie is niet iets wat je moet afleren, integendeel, ambitie zorgt voor beweging.

  • Voor ondernemerschap.
  • Voor innovatie.
  • Voor groei.
  • Voor het lef om iets te bouwen wat er nog niet is.

Maar gezonde ambitie heeft een richting en onrust heeft vooral snelheid. Dat verschil voel je vaak pas wanneer je vertraagt.

Wat gebeurt er wanneer je stilvalt?

Stel dat je een hele dag niets hoeft. Geen meetings, telefoontjes, deadlines, problemen die opgelost moeten worden.

  • Hoe voelt dat?
  • Rustgevend?
  • Of ongemakkelijk?
  • Moet je iets gaan doen?
  • Ga je sporten?
  • Pak je je telefoon?
  • Open je toch je laptop?
  • Bedenk je een nieuw project?
  • Of zoek je een reden om weer productief te zijn?

Misschien is dat geen discipline. Misschien is het een manier om niet te hoeven voelen wat er onder de drukte zit.

Persoonlijk Evenwicht

Bij Trivance noem ik dit Persoonlijk Evenwicht.

Niet: hoe weinig stress je hebt, maar hoe bewust je omgaat met wat er in jou gebeurt.

  • Kun je ambitie voelen zonder jezelf op te jagen?
  • Kun je presteren zonder dat je eigenwaarde ervan afhankelijk wordt?
  • Kun je rust nemen zonder schuldgevoel?
  • Kun je succes ervaren zonder onmiddellijk naar het volgende doel te kijken?

Dat zijn vragen die verder gaan dan time management.

Want je lichaam liegt niet

Je hoofd kan een overtuigend verhaal vertellen.

  • "Het gaat goed."
  • "Dit is tijdelijk."
  • "Nog even door."
  • "Daarna wordt het rustiger."

Maar je lichaam kan iets anders vertellen.

  • Slechter slapen.
  • Sneller geïrriteerd.
  • Minder concentratie.
  • Geen echte ontspanning.
  • Steeds meer behoefte aan prikkels.
  • Of juist het gevoel dat je nergens meer echt plezier uit haalt.

Dat zijn geen zakelijke KPI's. Alleen vertellen ze wel iets over de manier waarop je jouw succes aan het dragen bent.

En je omgeving merkt het ook

Je partner merkt dat je steeds minder aanwezig bent, vrienden zien je minder. Je familie krijgt vooral de versie van jou die overblijft nadat alles op het werk is gedaan. En misschien zeg je: "Ik doe dit toch juist voor hen?" Dat kan absoluut waar zijn, maar de vraag is:

Krijgen zij ook daadwerkelijk iets terug van het succes waarvoor je zo hard werkt?

Of krijgen ze vooral de afwezige, vermoeide versie van jou?

Daar raakt Persoonlijk Evenwicht de Relationele Spiegel.

En ook het Zakelijk Kompas speelt mee

Want waarom wil je eigenlijk groeien? Wat is jouw definitie van succes? Welke keuzes passen bij de onderneming die je wilt bouwen? En welke keuzes maak je omdat je bang bent om achter te blijven? Een onderneming kan immers eindeloos groeien. Maar jouw tijd niet, jouw energie niet en je relaties niet. Daarom vraagt duurzame groei ook om keuzes.

Niet alleen over wat je meer wilt. Just ook over wat je niet meer wilt.

Misschien hoef je niet harder

Misschien hoef je helemaal niet harder, misschien moet je scherper kiezen.

  • Welke klanten wil je werkelijk?
  • Welke verantwoordelijkheden horen nog bij jou?
  • Welke omzet is voldoende?
  • Hoeveel vrijheid wil je daadwerkelijk?
  • Wat wil je dat je onderneming je leven oplevert?

Dat zijn geen vragen voor een strategisch jaarplan. Dat zijn vragen voor jouw Zakelijk Kompas en Persoonlijk Evenwicht.

Drie vragen voor ondernemers

Neem vandaag eens een paar minuten, zonder telefoon, zonder agenda en stel jezelf deze vragen:

  • Waar ben ik op dit moment naartoe aan het rennen?
  • Wat hoop ik dat het volgende doel mij gaat geven?
  • En wat zou ik vandaag al kunnen ervaren als ik niet hoefde te wachten tot dat doel bereikt is?

Misschien ontdek je dat je ambitie nog steeds klopt. Misschien ontdek je dat een deel van je ambitie eigenlijk onrust is. Of misschien ontdek je iets veel interessanters:

Dat je helemaal niet minder wilt, maar dat je het anders wilt.

Duurzame ambitie

Met Trivance geloof ik niet dat succes en rust tegenover elkaar staan. Je kunt ambitieus zijn en innerlijke rust ervaren. Je kunt groeien en aanwezig blijven. Je kunt verantwoordelijkheid dragen en vrijheid voelen. Maar dat gebeurt niet vanzelf, het vraagt bewust leiderschap.

Want de vraag is uiteindelijk niet hoeveel je nog kunt bereiken.

De vraag is of de manier waarop je succes bereikt, nog past bij de persoon die je wilt zijn.

Dat gesprek begint vaak met vertragen. Niet om minder te doen, nee om beter te zien waar je eigenlijk naartoe wilt.